een jaar mee gaan. Nou ja, dat gebeurt een keer en nooit meer, we moeten er maar aan wennen dat we hier voor sommigen niet meer zijn dan een stel wandelende portemonnees die nog zo stom zijn om zich leeg te laten trekken ook. Hier in het dorpje is van zo’n stemming geen sprake: mensen zijn vriendelijk, knopen een praatje aan zonder bijbedoelingen, leven en laten leven.

PB040010-5.JPG

In tegenstelling tot wat we lazen in de boeken zijn de immigratiepolitie en de havenpolitie ook uitermate relaxed, inklaren was een fluitje van een cent.

Palmeira is een prima plek om even een paar dagen wat aan de boot te knutselen, Udo demonteert nu de sextant, even aan de sfeer te wennen, en een beetje om te dreutelen. Er liggen hier wat oude en wat nieuwe bekenden in de baai, dus er is ook in ons eigen dorpje gezelligheid en er wordt een hoop informatie uitgewisseld. Daarna gaan we naar de andere eilanden die stuk voor stuk mooier schijnen te zijn dan Sal. Het zal ons benieuwen…

 

Qua foto’s:

De waterval is op La Gomera en de andere twee hier op Sal.

 

Liefs, Udo en Hennie.

 

Aflevering 5

 

niet gespiesd zoals het eigenlijk hoort. La Gomera was wel erg de moeite waard ook weer trouwens, wat een prachtig eiland! Al met al vonden we de Canarische eilanden hartstikke leuk en willen we er nog wel eens naar toe.

Nu op Sal dus. Landschappelijk geen fraai eiland, het is erg droog en er ligt overal troep. De sfeer daarentegen is vooral hier in Palmeira geweldig. Toen we binnen voeren werden we vanaf de locale visserboten en vanaf de voor anker liggende jachten door iedereen welkom geheten, dat is toch een warm bad. Warm is het hier ook trouwens, niet vervelend, maar ook niet zo dat je kleren aan hoeft om andere redenen dan die van fatsoen. We zijn nu voor het eerst echt buiten Europa, en het voelt ook anders. Op de haven worden door piepkleine, vrolijk geschilderde bootjes enorme tonijnen aangevoerd die ter plekke geslacht en soms in stukken gesneden en verkocht worden.

PB040006-5.JPG

Daar staan een man (mv) of tien, twintig omheen en er zitten er nog een aantal op het terras aan de haven waar de hele dag gezellig een muziekje (ja, echt leuk!) klinkt en je als je zin hebt ook wat te drinken kan kopen. In het dorpje zitten overal mensen onder bomen, zijn een paar mini winkeltjes en het busje naar de stad gaat pas als ‘ie vol is. Dat duurt niet lang trouwens, ze rijden af en aan en alles en iedereen gaat mee. Gisteren hebben we in de stad Espargos geld gewisseld en ons vervolgens op de markt voor een vermogen aan rotzooi laten aansmeren waardoor de boot er nu gezellig uitziet met een mooie lap op de bank, een houtgesneden schildpad, en zo verder. Udo heeft een ketting om en een paar nieuwe sandalen die echt echt echt wel

 

Hallo allemaal,

We zijn inmiddels op de Kaapverden, liggen voor anker in La Palmeira op Sal. De oversteek was wat ruw, met een dikke deining uit het noordwesten en windkracht 6 en even 7 uit het noordoosten.

PB020004-5.JPG

De golven er lekker dwars op dus. Af en toe surften we een stukje en we kregen een paar keer een dikke plens water in de kuip, maar eigenlijk ging het gewoon fantastisch. We zijn nóg weer een beetje gelukkiger met onze boot. Onderweg slapen ging prima, geen sprake meer van zeeziekte – Udo was een beetje katterig na het eten van veel te veel dorade, maar dat telt niet mee -  dus we waren eigenlijk redelijk fit toen we hier aankwamen. Die dorade vingen we onderweg, heeft Udo geslacht in het gangboord terwijl hij tot zijn knieën in het water stond, en die hebben we helemaal in 1x opgegeten. Dat was wat veel van het goede, de vis was 55 centimeter lang!

PA170025-5.JPG

Nou waren we op La Gomera ook behoorlijk ingeslingerd, daar lagen we de laatste week voor anker bij Valle Gran Rey en dat was af en toe een rollerige aangelegenheid. Udo heeft zich met een zelfgemaakte harpoen onsterfelijk gemaakt in de baai. De vissen die hij heeft geraakt hebben zich waarschijnlijk alleen maar slap gelachen omdat ze gekieteld werden en